Egypte – Deel 5: Gero Land – Pretpark in verval en smeergeld betalen
Door: Jonathan Sansens / Op: 4 januari 2026 / 9 min / Egypte, Foto's, Gero Land
Themeparkfreak Jonathan en zijn vriendin Jirka trokken in december naar Egypte om daar met eigen ogen de wereldberoemde piramides van Gizeh te ontdekken, het laatste overgebleven originele wereldwonder uit de oudheid van meer dan 4500 jaar oud. Natuurlijk konden ook enkele Egyptische pretparken niet ontbreken op de reis!
Ik ga met de deur in huis vallen want Gero Land is het meest visueel aftakelend pretpark dat ik ooit gezien heb. Ik geef toe, ik heb al pretparken gezien waarvan de algemene staat erger was, maar bij dit pretpark viel het gewoon ongelooflijk hard op dat het vroeger veel beter geweest moest zijn. In geen enkel ander pretpark ligt de vergane glorie er zo dik op. Het wordt als het ware in je strot geduwd.
Gero Land werd gebouwd in 1997, een jaar voor Dream Park, en is gelegen in Obour, een buitenwijk van het Governorate Caïro. Het moet prachtig geweest zijn bij de opening, iets wat ik niet opmerkte toen ik er was, maar pas later zag als ik op Google Earth luchtbeelden zag van hoe het pretpark er vroeger uit zag.
De ingang van Gero Land is weggedrongen en verscholen door een grote Carrefour en heel wat andere winkels, banken en bijvoorbeeld een McDonalds die pas vele jaren later werden gebouwd en zo het zicht van Gero Land ontnemen. Toen ik thuiskwam en oude luchtbeelden onderzocht, viel het me pas op dat de Carrefour volledig op het terrein van het pretpark gebouwd is en zo een heel gebied liet verdwijnen van het park.
Toen ik eindelijk de ingang van het park gevonden had, zag ik meteen links van het park een gedeelte van het park dat ondertussen buiten de grenzen van het park lag, waar nog wel attracties stonden maar die duidelijk niet meer gebruikt werden. Het park werd nu omsloten door een lege bedding van wat vroeger een kunstmatige rivier moest geweest zijn. Dat lag ook vol afval. De eerste grote attractie die je ziet is een grote waterattractie, maar die duidelijk niet meer in gebruik is. Onbegrijpelijk eigenlijk dat dit de blikvanger van het park is.
Bij het binnenkomen van het park moest ik cash betalen en er stonden ook nergens prijzen. Ik weet nog altijd niet of ik nu de werkelijke prijs betaald heb of ik serieus extra moest betalen omdat ik een duidelijke buitenlandse afkomst had. Vanaf dat Egyptenaren zien dat je een Europeaan bent, dan proberen ze namelijk om zoveel mogelijk geld uit je te sleuren.
Nadat ik binnen was, ging ik op zoek naar de achtbanen. Ik probeerde bij de Boomerang achtbaan te komen die je van overal in het park kan zien, maar daar slaagde ik niet in. Ik had hem ook nog niet zien rijden, dus besloot ik maar op zoek te gaan naar de andere rollercoasters. Al snel vond ik de Dragon coaster die eerder dat jaar op rcdb als SBNO (standing but not operating) was gezet. De trein stond ergens halverwege de track en het werd meteen duidelijk dat de SBNO status terecht was. Op dan maar naar de Junior Coaster van Vekoma (opvallend genoeg exact hetzelfde model als deze van Dream Park). Ik werd meteen weggestuurd omdat ze nog aan het werken waren aan de achtbaan. Ik moest binnen 5 minuten terugkomen… Maar ja, ik ken dat, 5 Afrikaanse minuten… Ik begon al best veel schrik te krijgen dat ik misschien hier helemaal geen achtbanen zou kunnen doen.
Achter de Junior Coaster was een meer gelegen met daarachter een grote tribune. Dit kan niet anders dan dat hier vroeger shows plaatsvonden. Ik moest op een of andere manier meteen denken aan dolfijnenshows, maar eerlijk gezegd weet ik niet of die hier ooit gezeten hebben. Ondertussen was dit compleet leeg en waren ze volop bezig met de tribunes af te breken. Deze leek te gaan plaatsmaken voor nieuwbouwprojecten.
Dan maar naar het nabijgelegen schommelschip. Na het ritje teruggekeerd naar de coaster, en het duurde niet lang voor de achtbaan dan toch openging. Daar was ik erg blij mee. Na het ritje op de Junior Coaster ging ik dan maar terug op zoek naar de ingang van de Boomerang Coaster. Je kan hem over heel het park zien, dus de locatie was het probleem niet, de ingang daarentegen wel. Ik was ondertussen het park al eens uitgewandeld op zoek naar de ingang van de achtbaan, maar ook buiten vond ik nergens een verborgen ingang.
Dan maar aan de ingang gevraagd aan de persoon die mij mijn ticket verkocht had en wel Engels sprak. Hij zei dat de achtbaan om 2 uur zou openen. Het was op dat moment half 12 dus dat werd nog erg lang geduld hebben. Gelukkig had ik buiten het park een McDonalds gezien waar ik rustig iets kon drinken en eten terwijl ik voorzien was van een stopcontact en WIFI, ik was gelukkig zo slim geweest om mijn oplader van mijn gsm mee te nemen zodat ik ook niet moest letten om mijn gsm verbruik.
Om 14u keerde ik terug naar het park, maar het werd al snel duidelijk dat de achtbaan nog niet open was. Ik vroeg opnieuw aan de operator wanneer de achtbaan open zou gaan en al gauw voelde ik dat er allerlei redenen werden gezocht om deze niet te openen. Eerst was het, hij gaat straks open. Dan was het, er is te weinig volk dat erop wil… Ja hoe kan er nu volk op willen als de achtbaan niet open is… Ondertussen had ik de ingang van de achtbaan weten achterhalen. Deze bevond zich buiten het park, ergens achter een gesloten wand. Je moest het dus echt weten om het te kunnen vinden. De persoon waar ik contact mee had, die probeerde om me terug weg te sturen en hij zou mij bellen wanneer de achtbaan open zou gaan later die dag. Maar ja, dat was voor mij geen optie, want de andere parken die ik deze dag nog moest bezoeken lagen veel verder, dus was het niet echt een optie om nog terug te keren.
Toen die gast doorhad dat ik maar bleef rondhangen aan de ingang van het park en niet zou weggaan, kwam hij opnieuw naar mij toe. Hij zou iets regelen maar het zou wel wat kosten. Na heel veel gedoe mocht ik de achtbaan doen indien ik voor de achtbaan zou betalen. Deze prijs was hoger dan de toegang die ik voor het park zelf betaald had. Maar omdat er zogezegd niemand anders in de achtbaan wou en er minstens 10 mensen in moesten voordat ze de baan zouden opendoen, moest ik dat bedrag nog eens maal 10 doen om een ritje te mogen doen. Dit smeergeld dat ik moest betalen werd in het geniep aangenomen en werd zorgvuldig onder enkele personeelsleden verdeeld. Na nog enige tijd te wachten moet het zo ongeveer rond 15u zijn geweest eer ik eindelijk naar de zone van de achtbaan werd gebracht. Daar waren ondertussen 3 andere personeelsleden verschenen die de achtbaan openden, speciaal voor mij.
En om het verhaal compleet te maken zag ik dat er ondertussen al wel een heleboel kinderen waren die ook de achtbaan wilden doen, maar hey, die mochten er (nog) niet op want anders zouden ze aan mij niet zoveel geld verdienen. Ik zag die kinderen ondertussen ook klaar staan met geld in hun handen. Zij mochten wel de normale prijs betalen. Ik ben na mijn ritje meteen doorgegaan, maar ik veronderstel dat de kinderen nog geruime tijd mochten wachten vooraleer ook zij een ritje zouden mogen maken.
Wat me trouwens ook opviel toen ik eindelijk in de Boomerang achtbaan zat, was dat er achter de gebouwen achteraan in het park, of beter gezegd midden tussen de gebouwen, nog een grote attractie oprees. Deze leek ook een soort van waterattractie te zijn geweest. De attractie stond nu letterlijk in het gebouw (zie onderaan op de luchtbeelden hieronder waar een gat is in het gebouw in de vorm van het parcours). Maar het viel dus op dat hier vroeger nog een heel stuk park geweest moest zijn.
Ik was zo benieuwd geworden naar deze rare gang van zaken dat ik achteraf op Google Earth ben gaan kijken naar hoe dit park er vroeger moet hebben uitgezien. Wat ik zag op de beelden uit 2003 verbaasde mij nog meer. Niet alleen was het park vroeger nog rond de vijver en tribune, ook het gedeelte waar nu de gebouwen stonden was enorm groot.
De volledige voormalige parking bleek verdwenen te zijn, maar ook de volledige Carrefour bleek dus gebouwd te zijn op de grond van het park waardoor een heel gebied verdwenen was. De huidige grenzen van het park, die de geul waren van een voormalige kunstmatige rivier, bleek vroeger eigenlijk de goot te zijn van een bootjes vaart en helemaal niet de rand van het park te zijn. Het huidige parkstukje was vroeger dus enkel maar het epicentrum van het park geweest.
Zo viel origineel de Boomerang wel binnen het park, wat meteen ook een hoop verklaarde. Als ik het zo op beelden bekijk blijft er nu nog minder dan een zesde van het voormalige park over zonder de verdwenen parking mee te rekenen. Ik heb daarom een luchtfoto uit 2003 toegevoegd en daarbij ook een foto vanuit 2025 waarop dus grote verschillen te zien zijn. Ik heb daarnaast op de kaart van 2003 in het rood aangeduid wat er vandaag de dag nog overblijft van dit pretpark en in het groen de oorspronkelijke grenzen. In het oranje is dan het gebied van de oorspronkelijke parking waar vandaag de dag al helemaal niks meer van overblijft.
Ook vele grote attracties zijn verdwenen. Bijvoorbeeld 4 grote waterattracties. Op de beelden lijkt het te gaan om een rapid river, log flume, splashboten en een rondvaart. Ook dus de volledige show op het water, een grote indoorhal, het volledige linkergebied van het park en heel wat andere attracties in het centrum van het park zijn verdwenen. Echt ongelooflijk.
En wat ik nog het minste begrijp, is dat het park moest plaatsmaken voor gebouwen, winkels en restaurants. Alsof de buurt volgebouwd is en het park geen plek meer kreeg. Maar rechts van het pretpark is dus nog een gigantisch, maar echt een gigantisch grote ruimte waar helemaal niks op staat en vele malen groter is dan het park zelf. Waarom hebben ze dat niet gewoon gebruikt om al deze gebouwen op te zetten? Nee, wie dit park nog wil bezoeken, zou ik aanraden om dit zo snel mogelijk te doen, voor het helemaal verdwenen is. Maar verwacht er niks van, want dit park dat ooit zo mooi geweest moet zijn en echt goed moet uitgedacht zijn, daar blijft echt niks meer van over.
