
Themeparkfreaks Jonathan en Jan besloten om in mei naar Marokko te gaan met als ultiem doel de volledige bingo van het Afrikaanse land binnen te halen. Op de planning stonden 10 achtbanen, verspreid over 9 verschillende pretparken. Ze achtten de kans op voorhand klein dat ze in hun opzet zouden slagen, maar Jonathan keek er alvast naar uit om zijn eerste credits op Afrikaanse bodem te kunnen binnenhalen! We nemen jullie graag mee op ons avontuur!
Coco Park is een gloednieuw pretpark dat de poorten opende in juni 2024, het park was dus minder dan een jaar oud toen we het in mei 2025 bezochten. Het is gelegen in Douar Alaoui in de Marokkaanse regio Fès-Meknès. Het ligt in de stad Meknes vlak aan de autostrade en op 50 minuten rijden van de grote stad Fés. Toen we aankwamen was het park al geopend, maar enkel toegankelijk voor verschillende bussen schoolkinderen. Gelukkig moesten we niet te lang wachten vooraleer wij ook naar binnen mochten.
Het pretpark bezit 2 rollercoasters, beide van Chinese makelij. De kleinste is de Mini Roller Coaster, een aangedreven achtbaan met een dubbele helix. Wie het gebouwd heeft is niet duidelijk, maar duidelijk een Chinese fabrikant. De achtbaan is 1,9 meter hoog en raakt nauwelijks omhoog. Ook stopte de trein keer op keer te ver in het station waardoor de voorste karretjes niet bruikbaar waren. Ondanks dat de achtbaan minder dan een jaar in het park stond, waren er al wel verschillende onderdelen van de trein afgebroken.
Een interessante achtbaan is de Roller Coaster, dit is een namaak Boomerang Coaster die met zijn hoogte van 39 meter iets hoger is dan de originele van Vekoma. Ik had al wel eerder Chinese achtbanen gedaan, maar nooit looping coasters. Ik was dus erg benieuwd hoe pijnlijk dit exemplaar zou worden. Het hielp ook niet dat dit exemplaar niet gebouwd was door bekende Chinese fabrikanten zoals Beijing Shibaolai Amusement Equipment of Jinma Rides, maar van een vrij onbekende Zhejiang Juma Amusement Equipment. Dit is ook de enige Boomerang kloon die ze gemaakt hebben.
Het park slaagde erin om dispatch tijden van ruim 10 minuten te verwezenlijken en de treinen hadden naast de beugels ook gordels. Deze diende er niet voor om de bezoekers vast te zetten, maar om de beugels extra te beveiligen. Ze hadden dus blijkbaar erg veel vertrouwen in hun eigen veiligheidssysteem… De rit zelf viel eerlijk gezegd beter mee dan ik had gevreesd. Comfortabel kon je het verre van noemen, maar dat is de gemiddelde Boomerang Coaster ook niet. Opvallend was hier wel dat de achtbaan bij het uitkomen van de looping meteen volledig tot stilstand werd gebracht, en dat dan de catchcar helemaal naar beneden moest komen om de rollercoaster daarop te pikken en dan naar boven te takelen. Dit was dus opvallend anders dan bij een traditionele Boomerang.
Maar wat kunnen we nog verder over dit park zeggen? Wel had het een uitgebreid aanbod aan thrill rides en familie- en kinderattracties. Er was op bepaalde plaatsen best veel moeite gestoken in het maken van rotspartijen en dergelijke. Maar ik had voortdurend het gevoel dat het park ergens op een bureau ver weg van Marokko was uitgewerkt. Dat ze er niet bij hadden nagedacht dat het in Marokko warm is en dat je dus graag schaduwplekken wilt. Het leek ook alsof er volgens de plannen nog meer attracties en decoraties hadden moeten staan.
Zo waren er soms random rotsen gebouwd die helemaal geen doel hadden en andere attracties stonden er dan weer helemaal kaal bij. Of ergens op het einde van het park in een verloren zonen zonder attracties stonden dan wat bewegende dieren. Heel leuk die diertjes, maar waarom niet ergens plaatsen op een stuk waar er wel bezoekers passeren? En ze hadden er ook niet over nagedacht dat bepaalde leuke thematische dingen erg veel geld kosten in onderhoud. Zo was er een grote Maya tempel gebouwd met een grote en diepe gracht rond. Hierop moesten dan bootjes varen. Maar heel de gracht stond compleet leeg, want die was veel te groot en te diep waardoor er veel te veel water nodig was om dit te vullen. Waarschijnlijk verdampt het water dan ook nog eens razendsnel in de zomermaanden. Ohja, in die Maya tempel stond er ook geen darkride of shooter over de Maya’s. Nee dit was een gewone ordinaire gamehal met schaatsbaan en binnenin was er niets meer van Maya’s te bespeuren. Heel erg gek!
Zo goed als alle attracties waren hier wel operationeel en dit was een van de weinige Marokkaanse parken waar wel heel wat bezoekers waren. (Geen paniek, nog altijd zo goed als nergens wachtrijen hoor, maar we liepen tenminste al niet alleen rond). Verder betaal je hier geen toegangsticket, maar krijg je een gratis kaart per persoon waar je per schijf van 50 MAD (ongeveer 5 EURO) kunt opladen om daarmee attracties te doen. Een all-in formule bestond vreemd genoeg niet.

























































